Avrupa Birliği Türkiye ilişkileri

[felsefi]

Şöyle bir bakınca, nerdeyse birkaç adımda bir şema ortaya çıkıyor.
Roma imparatorluğu, İsa’dan önce kurulmuş, 400’de ikiye ayrılmış doğu ve batı diye, batı roma imparatorluğu aşağı yukarı 500’e doğru yıkılmış doğu roma ise, 1453’te yıkılmış, ki bu dönemler, kendi iç süreçleriyle birlikte reformasyon rönesans ulus devletler diye devam ederek, geliyor. Hıristiyanlık Avrupa’da ne zaman yaşamaya başlıyor? Roma imparatorluğu, aşağı yukarı yine, 300’lerde güçlü bir yapı olarak dinini hıristiyanlık olarak kabul ediyor. Bu hayat ya da toplum, kabataslak, Avrupadaki ulusları çatısı altında toplayan bir yapı, hıristiyan bir yapı, din ve dil birliği var. Mesela, dili latince, yerel diller önemsiz.

İşte, 1453’te Türkler, gelip imparatorluğun başkentini ele geçiriyorlar ve bu yapıyı yıkıyorlar. Tabi bu anlatım, olan biteni çala kalem ortaya koyma şeklinde, ama amaca uygun bir yöntem.

Şimdi böyle alel acele bakınca, neden Yunanlılar’ın, 1.dünya savaşında Anadolu’yu, diğer ülkelerle birlikte ele geçirmeye çalışıp bunu başaramadığı halde, şimdiki barış zamanlarında geçmişte yapmaya çalıştığı şeyden dolayı utanç duymayıp, bir tür soğuk savaş içinde mücadele etmeyi sürdürdüğünü anlamayı sağlıyor. Aynı şekilde Kıbrıs konusu. Nedir bu barışsızlık! Hiç kuşkusuz, Türkiye ile Avrupa milletleri arasındaki her sorun, bu yüzlerce yıllık geçmişin toplumsal bilinçaltını (toplumlar için böyle bir şey varsa tabi, sadece lafın gelişi) taşıyor.

Kıbrıs, 1600’lere doğru Türkler’in eline geçiyor, ama tabi sonuçta osmanlı imparatorluğu da, istilacı bir ülke, uluslar yaşadıkları bölgelerde hakim olmaya başladıkça imparatorluklar çöküyor, osmanlının dağılma sürecinde bir şekilde Kıbrıs da elden çıkıyor. Yurda kimin sahip olduğunda önce, ta, 1570’lerden beri orada yaşayan bir Türk toplumu var, (evet, sonradan geldiler, ama ne yapalım gelmişler,) ve artık o kadar yerelleşmiş bir toplum ki, Kıbrıs Türkü olarak bile tanımlıyorlar kendilerini, bu durum, açık bir gerçeklikken, neden hala sürüncemede olmasının nedeni bence yine budur, türklere yurt vermeyi içlerine sindiremiyorlar. Bildiğim kadarıyla, hala 1960’larda imzalanan tamamiyle kadük olmuş düzenlemeler, Kıbrıs’ın uluslar arası resmi kimliğini oluşturuyor ve dikkate alınıyor.

EU üyesi olmak da, sadece, toplumların değil de, insanoğlunun sağduyusunun yaratacağı gücün bir etkisi olursa olabilecek bir şey, onun dışında, yukardaki gibi bir tarih hiç izin vermeyecektir. Ve tabiki, böyle bir birleşmenin olup olmaması aslında hiç de önemli bir şey görünmüyor. (…)