91 yıllık hikâye...

[ali-karabulut]

91 yıllık hikâye...

Yıl, 1915. Çanakkale'de kan gövdeyi götürüyor. "Geçerim" diye saldıran emperyalistlerin insan kaybı, 200 bini aşmış... "Geç de görelim" diyen dedelerimizin kaybı ise, 250 binin üstünde... Mermiler havada çarpışıyor. Cesetler toplanamayacak kadar çok... Bu inanılmaz kıyıma rağmen, İngiliz Hükümeti durumdan memnun. Çünkü gerçeği bilmiyor. Çanakkale'deki İngiliz cephe komutanı, "Vaziyet gayet iyi... Bugün yarın geçeriz" raporları gönderiyor devamlı... O sırada genç bir gazeteci var orada. Avustralyalı. Melbourne Age Gazetesi'nin muhabiri. Görüyor ki, durum kel... Hadise, hiç de İngiliz komutanın anlattığı gibi değil. Türkler kafaya koymuş... Kuru ekmek yiyor, bulursa üzüm hoşafı içiyor, şakır şakır ölüyor... Ama geçirmiyor. Avustralyalı olduğu için özellikle dikkatini çeken bir konu daha var. İngiliz komutanlar, karargâhta klasik müzik eşliğinde viski yudumlarken, Anzaklar patır patır gidiyor. En son iki tabur Anzak gönderiyorlar bir bölgeye... Türklerin, iki taburu yok etmesi iki saat bile sürmüyor. Üstelik, müthiş bir sansür var. Yazdığı haberler, İngiliz yetkililer tarafından engelleniyor. Bakıyor ki, olacak gibi değil... Sarılıyor kaleme, tüm gerçekleri tek tek anlattığı, 8 bin kelimeden oluşan, "Gelibolu Mektubu"nu yazıyor. Özeti şu: "Çanakkale geçilemez... Hemen çekilin." Ve bu mektubu, sansürden kurtulmak için Avustralya Başbakanı'na "elden" ulaştırıyor. Avustralya Başbakanı mektubu okuyor, gözlerine inanamıyor ve acilen, yine "elden", İngiltere Başbakanı'na ulaştırıyor. İngiltere Başbakanı mektubu okuyor, Savaş Kabinesi'ni topluyor, orada bir daha yüksek sesle okuyor... Gizlice araştırılıyor. Mektup doğru. Hatta az bile yazılmış. Cephedeki İngiliz komutanın, kendi poposunu kurtarmak için palavra attığı anlaşılıyor. Ve karar veriliyor. Komutan görevden alınıyor. Emperyalistler, Çanakkale'den çekiliyor. Yazdığı mektupla savaşın sona ermesini sağlayan genç gazeteci, Avustralya'da "kahraman" gibi karşılanıyor. "Sir" ünvanı veriliyor. E tabii kapılar açılıyor... Savaşa "muhabir" olarak giden gazeteci, savaştan sonra "gazete sahibi" oluyor.

Yıl, 1952. Çanakkale'de savaşın kaderini değiştiren "sir gazeteci" vefat ediyor. Bir tane oğlu var... O zamanlar, 21 yaşında. Babasının gazetesinin başına geçiyor. Çalışıyor, çalışıyor, çalışıyor. Avustralya'ya sığmıyor... ABD'ye, Avrupa'ya el atıyor. Bugün, 75 yaşında. Dünya medya imparatoru. 75 televizyon kanalı... 175 gazetesi var. TV kanallarıyla 600 milyon izleyiciye, gazeteleriyle 11 milyon okuyucuya hitap ediyor.

Yıl, 2006... Çanakkale'nin "dövüşerek" geçilemeyeceğini ilk anlayan "sir gazeteci" nin oğlu, Çanakkale'nin nasıl geçileceğini gösterdi... EFT'yle. Bastı parayı, TGRT'yi aldı. İsmi, Rupert Murdoch.

[reflections]

Paylaşımınız için teşekkürler ...Ancak ülkemizde öyle ya da böyle hissedar ya da malik konumda onlarca ABD ,Rusya ,Yunanistan ya da İsrail menşeili kuruluş var. Bu durumda Rusya halen sıcak denizlere inme peşinde veya Yunanistan vazgeçmedi megalo ideasından diye mi düşünmek gerekecek ?

[ucansandalye]

Reflections, evet. Bahsettiğiniz iddialar Rusya ve Yunanistan'ın kutsal hedefleridir.. O ideallerinden hiçbir zaman vazgeçmeyecekler.. Haa, arasıra güncellenebilir bu iddiaları. Günümüze uyarlanabilir.. Nasıl ki, Türkiye'nin hala gönlü Kuzey Irak'ta ve çıkmak zorunda bırakıldığı topraklarda, diğer ülkelerin de gözleri derinliklere, eskilere dalıyor... No doubt...

[reflections]

Originally Posted by alikarabulut

91 yıllık hikâye...

Yıl, 2006... Çanakkale'nin "dövüşerek" geçilemeyeceğini ilk anlayan "sir gazeteci" nin oğlu, Çanakkale'nin nasıl geçileceğini gösterdi... EFT'yle. Bastı parayı, TGRT'yi aldı. İsmi, Rupert Murdoch.

Tabi ki kafalarda dönüp dolaşan tilkiler var , Amerika ve İsrail o tilkileri çoktan saldı bile. Ancak postta temel olan ,zamanında bilek gücüyle teslim etmedik de şimdi parayı basan aldı .Neredeyse 'TGRT yi düşman ellere teslim ettik ' ifadesi çıkmış -veya ben öyle bir anlam çıkardım-Tutup da bunu İsrail den bir kuruluş alsaydı gitti elden Doğu Anadolu ,Sevr ile vermedik ,işte geldiler ,siz uyuyun heyhat mı olacaktı ?

Oynanan oyunların ve kafalardaki planların az çok farkında insanlar. Ancak bu erekler her daim ön planda olamaz .Osmanlı zamanında bizim de ideallerimiz vardı ancak günümüzde bir Türk girişimci Dubai ye gidip ortaklık kurup pay sahibi olunca ,' Ahada Türkler ülkemize petrolumuze mi göz dikti 'denilmesi beni rahatsız eder açıkçası ki ,sonuç olarak bu ortaklıktır ,ticaret mantığıdır ,anlaşmaya bakar .Yoksa kimse bahsedilen anlamda Çanakkale yi geçebilmiş ya da geçecek değildir .Rahatsız olmadım mı bu satıştan ,oldum. Ne diye hissesi yurt dışına gitsindi benim şirketimin ,ne gereği vardı .Ancak bu rahatsızlığım posttan anladığım rahatsızlığa dayandırmadım dayandıramam da .Kafaya konulduğu vakit bu kadar ufak işlere başvurulmaz ,İsrail pek ala ortada.

[frig]

Originally Posted by alikarabulut

Yıl, 1952. Çanakkale'de savaşın kaderini değiştiren "sir gazeteci" vefat ediyor. Bir tane oğlu var... O zamanlar, 21 yaşında. Babasının gazetesinin başına geçiyor. Çalışıyor, çalışıyor, çalışıyor. Avustralya'ya sığmıyor... ABD'ye, Avrupa'ya el atıyor. Bugün, 75 yaşında. Dünya medya imparatoru. 75 televizyon kanalı... 175 gazetesi var. TV kanallarıyla 600 milyon izleyiciye, gazeteleriyle 11 milyon okuyucuya hitap ediyor.

Arkadaşlar adamları kıskanacağımıza , vatan elden gidiyor feryatları yerine onlar gibi olmayı denesek ... Bakın ne demişsiniz , Çalışıyor , çalışıyor ..

Bizde çalışalım .. ağlıyacağımıza ...

[ali-karabulut]

Ticaret! Emlak! Mal, mülk! Herkesin, her yerde hakkı ama bir yere kadar. Dedelerimizin kan ile aldığını değil ama onun semeresini/meyvesini/mahsulünü satıyoruz; ağacın kökü bizde olsa ne yazar, gün gelir meyvesini dahi vermezler bize. Satmayalım. Satın alalım. Çalış Türkiye...

[deve]

Originally Posted by alikarabulut

Ticaret! Emlak! Mal, mülk! Herkesin, her yerde hakkı ama bir yere kadar. Dedelerimizin kan ile aldığını değil ama onun semeresini/meyvesini/mahsulünü satıyoruz; ağacın kökü bizde olsa ne yazar, gün gelir meyvesini dahi vermezler bize. Satmayalım. Satın alalım. Çalış Türkiye...

Biz diye bir şey yok. tgrt özel mülk. Adam istediğine satar. İster avustralyalıya satar ister ermeniye satar. El alemin malı üzerinde milletce hak idda edmeye ne hakkımız var?