The Eu - Turkey Relations: Individualism Vs Nationalism

[whitestorm]

Bende her lafı üstüme almak hastalık olmuş,o nedenle yazınıza karşılık yazma ihtiyacı hissetmiştim.Kusura bakmayın.
Ben de sizin yaklaşımlarınızı çok uzlaşmacı bulmaktayım.Başka yerlerde de görüşmek dileğiyle.
Yaşıma gelince,profilde yazdığı gibi.Birçok insan görünce şaşırıyor.Ama bu benim olgunluğumdan değil,birçok insanın kendi değerini düşürmesinden kaynaklanıyor.

[roxy]

wow, what an interesting article...where did you find it? x

[IRLANDALI]

Ugurokus Merhaba,

Makaleni okudum ve gerçekten beğendim. Aşağıda nacizane kendimce düzeltmeleri veriyorum. Dikkate alıp almamak sana kalmış tabi.

Ben AB uzmanı değilim ama uzun zamandır Irlandada yaşıyorum. Kendi izlenimlerime göre, Avrupa artık yaşlılıktan ziyada genç yaşta hamilelik (14 - 15 yaş) ve alkolizm sorunlarıyla karşı karşıya. Entegrasyondan bahsediliyor, Polonya AB'ye girdikten sonra 20bine yakın veya daha fazla sayıda Polonyalı
İrlanda'ya akın etti. Bir o kaarda İngiltere'de var. Gelenlerin çoğu İngilizce bilmiyor, İrlandalılarla kaynaşmıyor, kendi açtıkları publara gidip yine kendi açtıkları dükkanlardan alışveriş yapıyorlar. İrlandalılardan daha ucuza çalıştıklarından piyasayı allak bullak etmiş durumdalar. İrlandalılar şu anda Amerika, Avustralya gibi ülkelere kaçma yollarını arıyorlar. AB'nin entegrasyon anlaşıyı bu işte. Fransada geçen aylarda çıkan kanlı olaylara bir bakın. Fransa, ülkesine gelen ilticacı ve sığınmacıları ne güzel entegre etmiş ülkesine (!).

selamlar...

[strategoss]

Originally Posted by roxy

wow, what an interesting article...where did you find it? x

He/She has found it via his own knowledge and analitic ability.. as different from the pure knowledge, i think the analysis capability is the most important component of the thinking activity.. dont forget it roxy

[IRLANDALI]

THE EU - TURKEY RELATIONS: INDIVIDUALISM VS NATIONALISM

There are those in Turkey who perceive Turkey's ambition to join the EU as a state policy. The argument they usually stress is that this effort is nothing but the continuation on the path of Westernization that founders of the Republic of Turkey set as the premier national goal. There are some others who do not like the EU accession process and what it entails economically or politically. Their arguments are based on what they call "Turkey's unique situation" and this argument, whereby, they support a central nation-state rather than an integrated country to Europe. At this point, both pro and cons of the debate have to face another debate: that is the inevitability of the EU. While pro-EU arguments see the accession process as an indispensable part of Turkish modernization, counter opinions seek alternative routes on the other hand.
Supportive arguments for the EU membership not only derives from the foundation of the Turkish Republic and the pro-Western approach it carries, but also economical facts. In this context, Turkey's trade volume with the EU countries is emphasized consistently. Although Turkey has already been a part of Europe economically, since the Customs Union Agreement concluded in 1995, it cannot be left aside politically. It would not be wrong to say that pro-EU approaches have an integrationist background in economic theory. This by no means suggests that objectors constitute the majority of protectionists. However most of them believe that Turkey's middle scale industries, which are still in its infancy, would suffer from the stiff competition which the integration is anticipated to bring about.

Some indicate that this has been the situation since the Customs Union Agreement. However, no matter what kind of opinions different interest groups have on the subject, Turkey has benefited from the accession process so far. Stock markets' performance has reached an all-time high this year.
For the first time in Turkey’s history, interest rates were cut to historical levels with the elimination of double-digit inflation rates. The Central banks' reserves hit such a record high that politicians began to speak of a debt payment to IMF earlier than scheduled. Nobody can deny the fact that Turkey's accession process has played a major role in this panorama. What precedes, reveals that Turkey needs EU in order to achieve its economic stability and prosperity. Moreover, Turkey's full membership will be of benefit to everyone concerned as Turkey provides the remedy for an already ageing Europe.
If the EU injected some of the funds into the education of the younger generation of Turkey, the European economy would be reinforced with a fresh labour force.

Turkey's national security concerns comes to the fore amid anti-EU chants. According to their thesis, the geopolitical situation of Turkey makes it crucial for Turkey to pursue its own way. Copenhagen criteria aim to uphold the freedom of speech, freedom of self-expression, civil society, a free press, supremacy of law and all the virtues of a democracy, thereby weakening the nations states. As the EU countries do not face the terror problems that Turkey has, there's no need for restriction in those countries. Granted that this idea has some truth, it has become a widely accepted state-centric view. The ideologies upholding the well-being(!) of a totality rather than individuals are dramatically losing ground in the globalization era. A growing part of the educated public is becoming convinced that Turkey’s problems and its revolving crises cannot be overcome in the absence of a radical change favoring liberalization and democratization. This new generation seems to be sceptical about national security arguments and tends to tie national security crowd to particular political circles.
Another argument also voiced by some European leaders is that Turkey is not in Europe. If Turkey becomes a member of the EU, both sides are likely to face an identity crisis. We should say once more that this idea does not reflect the facts. Turkey needs to absorb Western values at least in terms of individual liberty. On the other hand, Europe needs Turkey to show the world once again that Islam can go hand in hand with democracy, open societies, human and women's rights. This is decisive for the Europe's security in the 21st century.
The arguments set forth so far are enough to eradicate a possible EuroAsia alternative. It goes without saying that even the membership talks have made Turkey progress towards democracy, prosperity, civil rights and so on. In this respect, the alternatives, if any, are not to be taken seriously.
The EU is not only a progressive alternative to moribund political visions, but also a guarantee for a stronger democracy. Whatever one's ideological standpoint is, this country is already on its way to Europe and has a long way to go. We sometimes believe that there is something irreversible in history. What I believe is that we are in that irreversible moment today. It may come pleasant to some ears that this country is strong enough to produce an alternative route, but it will make no sense at all! We should move with the time. Otherwise we'll find ourselves in the scrap-heap of history.

[roxy]

Originally Posted by strategoss

He/She has found it via his own knowledge and analitic ability.. as different from the pure knowledge, i think the analysis capability is the most important component of the thinking activity.. dont forget it roxy

sorry strategoss...you've lost me!! perhaps you could reply in simple terms for us folk!! x

[ugurokus]

Öncelikle çok çok sağol İrlandalı!
Dediklerine katılıyorum. Ama belki de Romanyaya yaptıkları gibi bi geçiş süresi (7yıl) tanıyabilirler serbest dolaşım için. Diyeceksin şimdi böyle söylüyorsun da denemene niye böyle yazmadın? Dedim yaa klişeleri sıralamak zorundaydım. Konu Avrupa Birliğinin alternatifinin olup olmadığı gibi bir konuydu. Bizi almazlar ama başka alternatif te yok mu diyecektim yani Ki adamlar komşuluk politikası die bişi geliştirdiler ve bunu yaparken üye olması muhtemel ülkeleri de dışta bıraktılar. Tüm hesaplar TC+balkan genişlemesinin de gerçekleşmesi üzerine kurulu. E bi de kimlik meselesine hiç yazdığıma inanmadan yazdım. Amelelikle uygarlığın sentezini yapıp feodal ortadoğuya örnek olalım saçmalığını yazdım Bu kadar mı olur yaaa Ama klişelere de ihtiyacımız var... Hele üst düzey diplomat olursanız bunları ezberlemeniz lazım.
Gelelim gramere...
1),whereby,
Ya ben bunu virgülsüz de çok gördüm. Mesela "this plan whereby we can reduce inflation" Virgül zorunluluk mu yoksa sen virgüllü kullanmayı mı tercih ettin?
2)Central nation-state
Ben özellikle centralistic yazdım. Kastettiğim "merkeziyetçi ulus-devlet" idi. Merkezi ulus-devlet değildi. Birinde ideoloji var diğerinde pratik var.
3)benefited
Ben "benefitted" yazmıştım. Yabancı bi sitede bunun tartışması geçiyodu benefited mi olacak benefitted mi die. Ama muğlak bi konu olarak bırakılmıştı. Bundan böyle ben de benefited diyecem madem...
4)Turkey's national security concerns comes to the fore amid anti-EU chants.
"Comes to the forefront" okuma metinlerimde karşıma çıkan bi deyimdi. in yerine amid kullanmak daha güzel ve doğru görünüyor. Ona itiraz yok.
5)it has become a widely accepted state-centric view.
Şeklinde değiştirmişsin. Ben şunu kastetmeye çalışmıştım: "bu geniş ölçüde devlet-merkezli bir bakış açısının tezahürüdür". Yani yaygın kabul gören... değildi kastettiğim. O yüzden it is widely a state-centric view dedim.
6)Another argument also voiced by some European leaders is that Turkey is not in Europe
Ben coğrafya kastetmemiştim. "Turkey is not European" dedim çünkü kimlik tartışmalarına değinmek istedim. Vurgulamak istediğim "Avrupalılık" bir kimliğin ifadesi, coğrafi konum değil.
10)It may come pleasant to some ears that this country is strong enough to produce an alternative route, but it will make no sense at all!
Ben şöyle yazmıştım:
It may come pleasant to some ears that this country is strong enough to show off an alternative route, but it makes no sense at all
Burada "show off" u yaratmak istediğim düşünce açısından hayati bir sözcük gibi gördüm. Çünkü ABnin alternatifi olmadığını, bir alternatif ortaya konsa dahi bunun ancak "show off" olacağını belirtmek için kullanmıştım.

Benim tespitlerim bunlar. Çok çok teşekkür ediyorum. Bir de gramer bölümüne "if anything" başlığı açmıştım. Yine de kafama takıldı: neden if anything kullanmam hoşuna gitmedi. Şöyle:
Benim cümlem: the alternatives, if anything, are not to be taken seriously.
İRLANDALI: the alternatives, if any,...
İyi de niye? If anything şayet varsa anlamında kullanılmıyor mu? Kafayı yedirtecek bana bu laf yaaa... Biraz aydınlatırsan şu if anything olayını çok sevinirim. Seni de uğraştırıyorum ama yardımcı olursan çok sevinirim. Şimdiden teşekkürler.

[IRLANDALI]

Gelelim gramere...
1),whereby,
Ya ben bunu virgülsüz de çok gördüm. Mesela "this plan whereby we can reduce inflation" Virgül zorunluluk mu yoksa sen virgüllü kullanmayı mı tercih ettin? haklısın virgülsüzde kullanılıyor.

2)Central nation-state
Ben özellikle centralistic yazdım. Kastettiğim "merkeziyetçi ulus-devlet" idi. Merkezi ulus-devlet değildi. Birinde ideoloji var diğerinde pratik var.
centralist nation-state daha uygun olmaz mı?

3)benefited
Ben "benefitted" yazmıştım. Yabancı bi sitede bunun tartışması geçiyodu benefited mi olacak benefitted mi die. Ama muğlak bi konu olarak bırakılmıştı. Bundan böyle ben de benefited diyecem madem...hayırlısı olsun..

4)Turkey's national security concerns comes to the fore amid anti-EU chants.
"Comes to the forefront" okuma metinlerimde karşıma çıkan bi deyimdi. in yerine amid kullanmak daha güzel ve doğru görünüyor. Ona itiraz yok.

be / come to the fore (BrE) (NAmE be at the fore) = to be/become important and noticed by people; to play an important part:

5)it has become a widely accepted state-centric view.
Şeklinde değiştirmişsin. Ben şunu kastetmeye çalışmıştım: "bu geniş ölçüde devlet-merkezli bir bakış açısının tezahürüdür". Yani yaygın kabul gören... değildi kastettiğim. O yüzden it is widely a state-centric view dedim.

Türkçe'sini bir anlayabilseydim

6)Another argument also voiced by some European leaders is that Turkey is not in Europe
Ben coğrafya kastetmemiştim. "Turkey is not European" dedim çünkü kimlik tartışmalarına değinmek istedim. Vurgulamak istediğim "Avrupalılık" bir kimliğin ifadesi, coğrafi konum değil.

"Turkey is not European" cümlesi ''nasıl yani'' sorusunu beraberinde getiriyor. Televizyondaki tartışma programlarında genelde "Turkey is not even Europe" derler. aslında bu bile ''nasıl yani'' sorusunu beraberinde getiriyor.

10)It may come pleasant to some ears that this country is strong enough to produce an alternative route, but it will make no sense at all!
Ben şöyle yazmıştım:
It may come pleasant to some ears that this country is strong enough to show off an alternative route, but it makes no sense at all
Burada "show off" u yaratmak istediğim düşünce açısından hayati bir sözcük gibi gördüm. Çünkü ABnin alternatifi olmadığını, bir alternatif ortaya konsa dahi bunun ancak "show off" olacağını belirtmek için kullanmıştım.

ben 'produce' kullanarak bir alternatif yol üretmek / fikrini ortaya atmak olarak düşündüm zira ''show off'' çalım satmak, caka satmak, gösteriş yapmak anlamları var.

Benim tespitlerim bunlar. Çok çok teşekkür ediyorum. Bir de gramer bölümüne "if anything" başlığı açmıştım. Yine de kafama takıldı: neden if anything kullanmam hoşuna gitmedi. Şöyle:
Benim cümlem: the alternatives, if anything, are not to be taken seriously.

''if any'' = ''eğer varsa'' anlamındadır.''if anything'' olmaz.

** Please let me know how many are coming, if any. mesela burada ''eğer gelen varsa, lütfen kaç kişi olduklarını haber ver'' anlamında.

[IRLANDALI]

Ben çıkıyorum, hepinize iyi hafta sonları...

[suildur]

Originally Posted by ugurokus

Avrupa Birliğinin alternatifi var mı? konulu bi deneme istediler ödev olaraktan. ben de bunu yazdım. Hiç sevmediğim bi konu ama ite kaka çıkardık bişeyler

Grammar bölümüne yazmak istedim aslında, çünkü denemenin içeriğinden ziyade gramerine yönelik eleştiriye ihtiyacım var. Hangi sözcükleri nasıl daha iyi kullanabilirdim? Ya da iyi bitirebilmiş miyim? Bu konularda yardımcı olacaklara ihtiyacım var...

Şunu da farkettim, seslisozluk forumunun bu tarz bi amaca hizmet edecek bi bölümü olmalı... Sırf kızlarla lafa girecem tanışacam dallamalığıyla açılan ıvırzıvır başlıklar arasında bu üzerine emek harcanmış denemeyi koymak zorunda kaldım. Encyro (neyse artık) İrlandalı ve şu an aklıma gelmeyen sitenin klas isimlerini buralarda görmek isterim.
Şimdiden teşekkürler.

Sayın Okuş,

Kastınız İngilizce açısından değerlendirmekse, İrlandalı zaten değerlendirmiş, ben de kendimi bu konuda çok da bilgili saymıyorum.

Ama, yazının konusuna gelince, yazının taraflı olduğunu düşünüyorum. Kullandığınız kaynaklar ne acaba?

Taraflı derken, bilerek yapılmıştır anlamı çıkmamalı illa ki. Zira, daha yazının başında batılılaşma kelimesini kullanmışsınız. Oysa, Mustafa Kemal "bir" sadece "bir" defa olsun Batılılaşma veya Avrupalılaşma kelimesini kullanmamış, bunları da hiç bir zaman ima etmemiştir. Modern Türkçe'nin mimari Mustafa Kemal Batılılaşma veya Avrupalılaşma kelimelerine kullanamayacak kadar Türkçe'ye hakim değildir de muasır medeniyetler (çağdaş uygarlıklar) tanımını kullanmıştır? Kelimeleri es geçsek, olanlara bakmak lazım. Mustafa Kemal dış politikada Batı'ya veya Avrupa'ya hiç bir zaman yaklaşmamıştır. Bunun yerine;

1. "Mazlum uluslar" görüşü ile antiemperyalist politika izlemiş,
2. Bölgesel işbirliklerine gitmiş,
3. SSCB ile işbirliğine gitmiştir.

Ayrıca, bir benzerlik kurulmak gerekirse, sömürgeci (ki bugün de aynıdırlar) Batı ülkelerinin 1. Dünya Savaşı sonrasını yanlış kurguladıklarını ve 1. Dünya Savaşı sonrasında yapılan ağır anlaşmaların 2. Dünya Savaşı'na yol açacağını söylemiştir. Hatta, Milletler Cemiyeti'ne katılmamıştır. Milletler Cemiyeti, Türkiye Cumhuriyeti'nin cemiyet içinde yer almasını sağlamak için tüzüğünü değiştirmek zorunda kalarak, Türkiye'nin dışarıdan üye gösterilmesini sağlamıştır (Cemiyete aday olacak ülkelerin kendilerinin başvurmaları gerekiyordu, Cemiyet tüzüğünü değiştirerek Türkiye'yi aday göstermiştir.)

Kısacası, ne söylem olarak, ne siyaset olarak Mustafa Kemal Batı'nın veya Avrupa'nın yanında yer almamıştır. Buna dair hiç bir örnek olmadığı gibi, tam aksi söylem ve siyaset fazlasıyla görülmektedir.

Lakin, Atatürkçülük denen safsata gibi, Mustafa Kemal'in düşünce ve tasarrufları bu konuda da saptırılmaktadır. Malumunuz, herkesin diline doladığı Atatürkçülük, Mustafa Kemal'in eseri olmayıp 1953 yılında uydurulmuş bir kelimedir. Mustafa Kemal'in eseri Kemalizm'dir. Kemalizm bir ideoloji olup 1927 ve 1935 CHP Büyük Kurultaylarında parti programına girmiştir. Kemalizm'in temeli Bağımsızlık ve Bilimsellik esaslarına dayanır, altıok da bu iki temel ilke üzerine oturtulur. Haliyle, temeli Bağımsızlık olan bir ideolojinin, ve bunun kurduğu Cumhuriyet'in Batılılaşma iddiası içinde olduğunu söylemek tarihten ve gerçeklerden çok ama çok uzak olmak anlamına gelir.

A, şu olabilir, biz Avrupalıyız, Avrupalı olmak istiyoruz denebilir. Bunun seslendirilmesine kimsenin bir itirazı olamaz. Benim gibi Kemalistlerin ve ulusal düşünceye sahip insanların kızdığı ve kabul etmediği davranış bu Avrupalılaşma sürecine Mustafa Kemal ve Cumhuriyet anlayışının dahil edilmeye çalışılmasıdır.

İkinci konu, Türkiye'nin Avrupaya mı, Avrupa'nın Türkiye'ye ihtiyaç duymasıdır?

AB'nin neden kurulduğunu anlayamazsak bu sorunun gerçek cevabını da bulamayız. AB, 2. Dünya Savaşı'ndan sonra Fransa ve Almanya'nın kömür ve çelik kaynaklarını birlikte kullanmak istemesiyle kurulmuştur. Bir kaç yıl öncesi düşman olan iki devlet enerji ve ağır sanayi gibi bir devlet için en stratejik iki sektörlerini niye birleştirmek ister?

Elbetteki ekonomik nedenler yüzünden. İnsani, demokratik, kültürel, tarihi vb. nedenlerden dolayı değil. Kömür çelik topluluğunun AET ve AT'ye dönüşmesinde de neden ekonomiktir. Çünkü, sadece yaşlanan nüfus değildir Avrupa'da. Avrupa ekonomisi gelişen ekonomiye ayak uyduramamakta ve dünya ticaretindeki payı sürekli azalmaktadır. Gelecek 15 ila 20 yıl içerisinde bugünkü göstergelere göre AB'nin dünya ekonomisindeki payı ABD, Japonya, Çi ve Hindistan'ın gerisinde kalarak ancak 5. ekonomi olacaktır.

AB, Türkiye'ye muhtaçtır. Bu ihtiyaçlarının bir kısmını zaten Gümrük Birliği sayesinde sömürgeci bir anlayışla hali hazırda yürütmektedirler. GB, sömürgeci bir anlayışın ürünü olmasaydı, içinde kapütülayonlardan farkı olmayan şartlar içermezdi. Bugün Türkiye AB dışındaki bir ülke ile ticaret yapacağı zaman AB'nin buna izin vermesi gerekiyor.

Kaldı ki, bunun paralelinde, Türkiye ekonomisi hakkında yazdıklarınızı da değerlendirmek gerekiyor. Son bir aydır yaşadıklarımız maalesef İkitelli medyası ve hükümetin sesi medyasının içinde ısrarla yer almayan, bu iki tip medya aktörlerince dinozor, çağdışı olarak değerlendirilen ekonomistleri ve aydınları haklı çıkarmıştır. Maalesef, diyorum, zira ben de bu dinozor tayfasıyla aynı görüşlere sahibim, ve haklı olmak maalesef beni ve eminim ki bu kişileri de (örneğin Korkut Boratav, Erol Manisalı, Zekeriya Temizel) üzüyor.

Türkiye ekonomisi IMF'nin deneme tahtası yapılmış durumda. Türkiye sıcak paraya bağlı finans operasyonlarının her tür riskine açık, düşük kur yüksek faiz getirisi ile spekülatör ve bunlaın destekçileri için bereketli bir tarla. Ekonomideki büyüme ise ithalata dayalı bir büyüme. Bunu son 3-4 yıldır bir çok defa, dinozor veya ulusalcı diye nitelendirilen bu insanlar seslendirdi. Oysa, verilen tpki siz hiçbir şeyden anlamıyorsuuz, çağdışısınız şeklinde oldu.

Lakin, bu ikitelli medyasından ve hükümetin sesi medyasından hiç kimse %30 devalüasyonu tam anlamıyla açıklanamıyor. Bizler dış odaklar dediğimizde bizi paranoyak veya komplo teorisyeni olarak adlandıranlar komplo teorilerinin alasını şu an kendileri üretiyorlar.

Yaşanan gizli kiz ve devalüasyon tüm Türkiye'ye sıcak paraya dayalı bu ekonomik modelin yürümeyeceğini, hiçbir yönüyle de Türk halkına he hangi bir şey kazandırmayacağını ortaya koymuş durumda.

Ekonomik göstergeleri yaşamdan ayrı yorumlayamayız. Bugün Türkiye'de işsizlik oranı, artık iş aramaktan vazgeçmiş olanlar da eklendiğinde, %21'dir. Bu çok ciddi bir rakam. Madem ekonomi iyi yönde, madem cumhuriyet tarihi rekorları kuruluyor, niçin böyle bir sonuçla karşılaşıyoruz?

Çünkü, aldatılıyoruz, aldatıldığımızın da farkına varmıyoruz.

Siyasi geleceğini AB'nin, ekonomik geleceğini IMF'nin keyfine ipotek eden bir ulusun gelişmesi, büyümesi olası mıdır?

Latin Amerika IMF'yi kovup, özkaynakları üzerinde yükselen bir ekonomi kurduğu için ciddi ve sürdürülebilir bir büyüme yakaladı.

Türkiye'de ise sadece rakamlar var. Büyüyen ekonominin hiç bir şekilde topluma malolmadığının en büyük kanıtı dolaylı vergiler. Hükümet başarısızlıklarını hala fakir halkın üzerine yüklüyor. Dolaylı vergiler dünya birinciliği seviyesinde %70'i bulduysa, dünyanın en pahalı akaryakıtını biz kullanıyorsak bu nasıl rekor, bu nasıl büyüme, bu nasıl gelişme?

Çünkü, bize pembe tablolar çizen askılı medya ekonomistlerinin tuzu kuru!

Aynı şekilde, AB'ye girince kapağı Avrupa'ya atıp işimize bakarız diye düşünen halk kesimlerinin dışında kalan Avrupa destkçilerinin de tuzu kuru.

Ekonominin ötesinde bir de demokratik özgürlükler, insan hakları gibi konular var.

Evet, bu ülkede dmokrasi veya insan hakları tam anlamıyla yaşanmıyor. Bunu ben de kabul ediyorum. Lakin, AB ne yapıyor? AB Türk halkı için demokrasi, şnsan hakları istiyor mu?

Hiç mi hiç zannetmiyorum.

Demokrasi ve insan hakları şampiyonu AB, tam da bu konuda fazlasıyla ayrımı, fazlasıyla ikiyüzlü.

Bosna'yı hatırlayın. Avrupa'nın ortasında resmen soykırım işlenirken hangisinin kılı kıpırdadı?

Ya Kıbrıs? Annan Planı'na evet deyin diye bastıran AB ile kolkola Beşparmak Dağları'na "Yes be annem" yazanlar bugün niye plağı ters çevirdiler?

Türkiye'den liman ve havaalanlarını Rum Kesimi'ne açmasını isteyen AB, niye söz verdiği gibi KKTC üzerindeki izolasyonu kaldırmıyor? Kıbrıs Rum'u insan da, Kıbrıs Türk'ü insan değil mi?

Evet, emin olun ki, insan değil. Zira, Avrupa hala sömürgeci zihniyetinden kurtulmuş değil, kurtulacak gibi de gözükmüyor. Kürtler için self determinasyonu uygun gören Avrupa Kıbrıs Türk'ünü niye Rum'a mahkum ediyor? Kıbrıs Türk'ü self determinasyon hakkına sahip değil mi?

Tekrar soralım, Kıbrıs Türk'ü insan değil mi?

Demek ki değil! Avrupa'ya inanıyorsak, değil.

Ben inanmıyorum!

Bunların da ötesinde AB'yi kavramsal açıdan ele almak gerekiyor.

Bazıları, tam bir kesinlikle ulusçuluğun öldüğünü, ulus devletin çağdışı olduğunu, bunun en büyük örneğinin AB olduğunu söylüyor.

Tamam, bir an için ulus devletin öldüğünü, AB'nin de bunun ispatı olduğunu düşünelim. Adı nedir o zaman olanın? Enternasyonalizm mi? Globalizm mi?

Adı ne izm olursa olsun, gerçeğin ne olduğu ortada. Rum ile Türk'ü, Ukrayna ile Rusya'yı ayan beyan kayıran AB enternasyonalist olamaz. Global yaklaşım içinde olduğunu iddia etsek bile, karşımızda AB anayasası deneyimi var.

Diyorlar ki, bunlarla vakit kaybetme, boşa çeneni yorma, bak adamlar ulusal kimliklerini bırakıp AB altında birleşiyorlar.

Ya yetersiz bilgi, ya da özellikle yanlış bilgilendirme.

Sormak gerekiyor, madem böyle, niye daha sıkı bir entegrasyona gitiyor AB ülkeleri?

Gitmezler, çünkü bu AB'nin varoluş nedenine aykırı. AB'nin varoluşundaki temel neden diğer sömürgeciler karşısında geride kalan Almanya ve Fransa'nın kendi ulusal çıkarlarını koruyabilmek adına, bunlarla rekabet edebilmek adına enerji ve ağır sanayilerini yine kendi ulusal çıkarlarını koruyarak birleştirmeleriydi.

AB anayasası niye reddedildi Fransa'da? Ahlaki, demokratik, insan hakları vb. gibi nedenlerle mi?

Yukarıda söylediğim gibi 20 yıl sonra beşinciliğe gerileyecek olan AB son 10 yıldır ar-ge ve inovasyon faaliyetlerine ağırlık veriyor. Bu konuda da başarılı da oldular. Ama, yine de yetmiyor. Bu nedenle, dönem başkanı İngiltere'nin hazırlığı neticesinde taım fonlarından kesilen pay ar-ge fonlarına aktarılacaktı... Anayasa kabul edilseydi... Fransa, AB içinde tarımdan aslan payını alan ülke.

E, hani ulus devlet ölmüştü?

Niye İngiltere özellikle tarım fonlarını kesip ar-geye yönlendirdi? Niye diğer fonlara da dağıtmadı kesintileri?

Vehasıl, bunun gibi daha çok örnek verebilirim. Ama, bizim sesimiz, yani şu dinozorların, ulusalcıların sesi ikitelli ve hükümetin sesi medyası kadar gür ve cırtlak çıkmıyor. Kendimizi duyuramıyoruz, duymuyorsunuz.

Bazen bu duymamanın kasıtlı olduğunu da düşünüyorum. Zira, herkes, bir toplumsal kandırmacanın hayali ile tası tarağı Avupa'ya atınca kurtulacağını zannediyor.

Hoş, AB, hakettiğimiz hiç bir fonu daha Türkiye'ye çıkarmış değil. Çıkaracağa da benzemiyor. Zira, her bir kademede sözünden döne döne Yunan dönerine dönen AB Türkiye'yi ve Avrupa sevdalısı Türkleri aldatarak soymayı çok seviyor. Soymak da zorunda, çünkü pazarı daima geriliyor.

Hadi, para bir yana da, asıl bu kandırmaca arasında Türkiye'nin ve KKTC'nin toprak bütünlüğü tehlikeye girmez diye umut etmek istiyoruz. Çünkü, Helsinki ve Kopenhag'da kriter olmayan Kıbrıs sorunu artık ayan beyan, hem de AB'nin en üst düzeyinden seslendirilerek, kriter olmuş durumda.

Bunun devamında Ermeni Soykırımı'nın tanınması da gelirse şaşırmamak lazım. Ki, soykırımın tanınmasının geleceğinden de adım gibi eminim. Çünkü, Ermeni Soykırımı iddiasının çıkış nedeni İngiltere ve Fransa'nın ekonomik olarak Osmanlı'yı sömürebilmek adına icat edilmiş bir uydurma olmasıdır. Yukarıda açıkladıklarım göz önüne alındığında bugün de Türkiye'yi sömürme ihtiyacı içindeki AB'nin bu soykırım iddiasını devam ettirmesi kendi lehinedir. Kaldı ki, Almanya'nın soykırımcı olarak yalnız kalmamak istemesi, İngiltere, Fransa, İtalya, Holanda, İspanya ve Belçika'nın ileride kendilerine yönlendirilecek Cezayir, Hindistan, Kongo, Libya, Kuzey ve Güney Amerika soykırımları karşısında da ellerini güçlendirmesi ve niayetinde soykırımı adi bir uluslararası suç konumuna düşürülmesi adına oldukça avantaj sağlıyor Ermeni soykırım iddiaları.

Görüyorsunuz, konu uzun, yol çetrefilli. Yetmezmiş gibi dezenformasyonun, ajitasyonun, psikolojik harbin, hainliğin biri bin para. Bu konu günlerce tartışsak bitmez.

Ancak, "Bağımsızlık benim karakterimdir." diyen Mustafa Kemal'in cumhuriyetini Kemalist ideoloji temelinde anladığımızda biter.

Zira, AB derken aslında tartıştığımız bu cumhuriyeti toprağa verip vermeyeceğimizdir.

Not: Sayın Okuş, kusura bakmayın, yeni farkettim; "...çünkü denemenin içeriğinden ziyade gramerine yönelik eleştiriye ihtiyacım var." demişsiniz. Sabahın erken saatinde yazınıza dalıp cevap yazmış bulundum. Uykusuzluk dikkatsizliği de getiriyor.