Çok zaman önceydi.O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey
yoktu.İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı.Bir daha
hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı.Derken zaman diye üç parçalı bir şey
icat etti insan.Bir parçasına dün dedi, diğer parcasına bugün, öteki
parçasına da yarın.Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu.Dünü
düsünüp pişman oldu, yarını düşünüp telaşlandı; ama işin ilginç tarafı tüm
telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı.Farkında
olmadan rezil etti bu gününü.
Oysa yarın, bugüne dün diyor, dünde bu gün için yarın diyordu.Bir türlü
beceremedi.Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı.Bu günü eline
yüzüne bulaştırdı...Mutsuz oldu insan.Ve ne gariptir ki yarının telaşı da,
dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı; ama bugünü hiç yaşayamadı.Ne
yarın ne de dün!