An alternative roadmap to socialism

[ugurokus]

When it comes to the creation of a communist society, abolition of private property is seen as an unavoidable part of the process. In order to achieve the socially optimal allocation of resources, it's a must to prevent social surplus to accrue to capitalists and create a public economy instead. By doing so, you can put an end to maldistribution of resources and such a model theoretically seems wise and much more productive. Just imagine a shift of resources from unproductive sectors to productive sectors! It's bound to create an abundance in the economy in a reductionist way of thinking. However the production process is not something theoretical at all. The very hands of the producer seems reluctant to work efficiently when he is supposed to have a social motivation. Briefly, the whole matter is not merely a change of ownership, but a change of society. If you choose to interfere in economy in the name of so-called public good (no easy job to define that), that wouldn't make sense at all. Such an approach would be authoritarianism.
Maybe I should take it back from the inception. Whatever we deem "unproductive" is productive indeed in a sense that they reproduce the work force. So we must start with the elimination of the notion that recreational activities are not productive.
...
If production tends to cluster among the profitable sectors in this system, what will become of the disadvantaged people in society then? Shifting of manufacturing bases today is a good example to show how the equilibrium in the free market works.
For instance, to produce shoes may not be profitable anymore, however if an entrepreneur produces shoes in an advantaged place in terms of costs, then he's to keep high profit margins and keep launching those low-profit making products into the market. Therefore an average consumer can not be damaged under such conditions provided there is a free market in the world.
The fact that the system is losing it's competitive nature day-by-day makes no sense for me. This is because, at any rate, there will still remain an extent to which capitalists have to price their products: that is the flexibility of demand.
...
Imagine all units in the economy produce as much as they can rather than on an rationally optimal level. That would be great of course. At this level of machinery and capacity of production, we don't have to work for hours. The example of the USSR has already proved that we could only work for a few hours to live our life. I'm not against this ideal of course- no one would be either. On the other hand we should draw our lessons from history. Both in so-called socialist countries and mixed-economies, public sector had a visible efficieny problem. It was because people were reluctant to produce for the sake of making others happy. They needed what someone calls unproductive sectors' products to increase their efficieny. If you think you're not one of those types, I'd really appreciate you. Coz' I think the same way. A high-efficiency whereby I wanna become relatively rich and share a particular portion of my gains with the socially oppressed ones such as women, children, gays, transexuals etc... You think just the way I do? From now on we may have an instrument to re-distribute what we have in common... Fortunately we have civil society today.
All I want to say is that we have no right to usurp what others have in the name of public good. I know the instant answer for that: but they usurp the surplus-value. Yeah you're damn right! But this is the only way for development as I said before, people are reluctant to do better without an individual reward. I'm not happy to say that but let's face the the fact!
What if I become happy when I see the smile of a destitude man? That's also a kind of individual reward. The motivation behind doing better job is individual anyway! Then we should better place our focus on "what can make people selling their Ferrari's to get changed" or "Why people want more power and credit? Aren't they given credit as a human being?" rather than a proletarian revolution (I don't believe there remains proletariat anymore but it's a long debate itself). My second question may give an answer to the very familiar one: "Why Jewish people are rich?". It's me and you who makes some people outcast! Do not just complain about the system buddy! Coz we create and reproduce it evvvverrry day!! It's the reflection of what people already are. If you're reluctant to turn the unnecessary lights off when in your college or at your home, you should admit that this system has built itself on a right base- that is the complacency of average person.
...
You still believe that proletariat is the only progressive challenge to the capitalist system? I'll just let you remember 1968 then. Who sparked the 68 movement and brought Paris to the brink of revolution was students. We do not have the right to put the burden of a historical breakthrough to the shoulders of some stupid and ignorant sweatshop-men. Not really interested
in the discussion of whether any personnel not having a direct participation in the production process is proletariat or not, coz the new face of capitalism makes such debates senseless as vertical social mobility is just a matter of effort today (of course this is valid for some income groups).
...
You still uphold the so-called "scientific socialism" as the only truth and dismiss any change coming from the change of capitalists as "utopian socialism"? I find the latter as being the scientific one. I just turn the model of Marx upside down -by no means I find his model irrevelant. I think that there is a psychological base and an economical superstructure.
There are two elements in that psychological base:
1-Social instinct
2-Sex drives
I don't wanna write a long and boring article at all. So I don't need to elaborate this model in details as it's not so unique at all. You can clearly find the impact of Frankfurt School on this model. However I would love to share my optimistic feelings for a better tomorrow (Now you'll understand why I don't find Marx's model irrevelant.).
Power (in the meaning that Foucault employs) had imposed restrictions and regulations on sex life till the emergence of social classes. This is because sex amounts to the reproduction of work force and soldiers. In ancient Rome and Greeks, work force was not a big deal as they had the chance to employ slaves. The only matter was the inheritage of possessions to a son having the same blood (it had been determined by father ever since matriarchy was eliminated). When the age of slavery was replaced by a feudal age, reproduction of work force became a more important issue. Power began to impose much more strict rules at this period (Christianity... You think it was a coincidence?). But the most significant milestone in the relationship betweem power and sex was the mass production which industrial capitalism brought about. Repression upon sex drives did not show a sign of decrease with the serial production -associated with the term Fordism. I think this was because
a totaliterian era had taken its course, namely nation-states.
Today, we're living in a new era that is defined with the elimination of nationalism and labor-intensive production. Even if you're one of those who hates labels, you can not escape from the everyday reality of post-modern life. Power wants to establish itself not with the repression of sex, but with the expose of it (that is what Foucault puts describing the 19th century. I think he was a lil bit impatient :) )
Seems greed is losing one of his feet (yes, he is surely a man). Do you think he can move forward anymore? He will, by definiton, try to creep forward. Let's pull him upside and give him a hug. He's a human after all. He will, by definiton once more, hug us tight and lose his desire to go forward. Coz he's already reached the stage where he found what he was looking for. He's at the stage of socialism. You still find it utopian? :D

[ugurokus]

Son derece dağınık sistematik değil+ bi de bu klasik iktisadın denge teorilerinden rahatsız olan milliyetçi arkadaşların saldırısına uğramaya müsait tezler içeriyor. Tabi benim derdim başka :ingilizce
Lütfen ingilizce üstadı arkadaşlarımız şu metne bir el atıversinler. Formal bi dil kullanmadığım için gramer olayına falan çok özen göstermediysem de, kelimelerde falan hatalar yapmış olabilirim. Ya da daha şık kelimeler kalıplar belki kullanılabilirdi. Hata ya da eksik bulursanız çok çok sevinirim. Şimdiden teşekkür ediyorum hepinize.

[ugurokus]

Buraya bi revision gelirse çok sevinecem.

[strategoss]

Merhaba sevgili Uğur, makalene bir filolog, linguistikçi olarak değil de siyaset bilimi, kısmen ekonomi ve kısmen de sosyoloji perspektifinden bakacağım. Çünkü diğer konularda yardımcı olamıyorum. Şimdiden affına sığınıyorum. Sen daha çok şekilsel açıdan bakılmasını istiyorsun ama ben içerik açısından yazdıklarını okuycam.. Umarım hiddet ve şiddetini celbetmem:D

When it comes to the creation of a communist society, abolition of private property is seen as an unavoidable part of the process. In order to achieve the socially optimal allocation of resources, it's a must to prevent social surplus to accrue to capitalists and create a public economy instead. By doing so, you can put an end to maldistribution of resources and such a model theoretically seems wise and much more productive. Just imagine a shift of resources from unproductive sectors to productive sectors! It's bound to create an abundance in the economy in a reductionist way of thinking. However the production process is not something theoretical at all. The very hands of the producer seems reluctant to work efficiently when he is supposed to have a social motivation. Briefly, the whole matter is not merely a change of ownership, but a change of society. If you choose to interfere in economy in the name of so-called public good (no easy job to define that), that wouldn't make sense at all. Such an approach would be authoritarianism.

Evet kamusal mallar adı altında ekonomiye müdahale edilmesi otoriteryenliktir. Ancak 29 Bunalımından sonra bu otoriteryen yaklaşım serbest piyasa ekonomisine çeki düzen verdi. Keynes 1936 basımlı kitabı "The General Theory of Employment, Interest and Money" kitabında ekonomik durgunluğa karşı çukur kazdırıp, çukur doldurma politikasını önerdi. Bu sayede devlet kamuya belli bir satınalma gücü enjekte ederek müdahale etmiştir. Sonrasında talep artmış, beraberinde üretim artmış, stoklar azalmış, tasarruflar artmış ve yeni yatırımları finanse edecek boyutlara ulaşmıştır. Otoriteryenlik, piyasanın gizli elini sıkmak ama yine de büyük buhrandan çıkılmasını mümkün kılmıştır. Ayrıca otoriteryenlik bazen tek elden ve halka rağmen halk için prensiplerle hareket edildiği zaman yararlı da olabiliyor. Evet sosyalizm sadece üretim araçlarına mülkiyetin yada genel olarak mülkiyetin el değiştirilmesi değildir. Toplumsal sınıfların ekonomiye dayandığı tezini sürdüren Sosyalist yaklaşıma göre de otomatikman toplumsal bir değişiklik ayrıca.. Çünkü üretim araçlarına mülkiyet ile üretim biçimi ve üretim biçiminin içinde de üretim ilişkileri mevcuttu. Sonrasında üretimden pay alma sürecinde de dağılım ilişkileri gündeme gelecektir. Bu tabiidir.. Sosyalizmi ekonomik ve sosyal bir takım hedefler koymasının ötesinde insanlıgın iyiye yönelik bir ideali olarak da algılamak mümkün. Bilimsellik içerdiğini idda etse de aslında iyiye yönelik bi idealdir ve romantik bir yaklaşımdır aynı zamanda..


If production tends to cluster among the profitable sectors in this system, what will become of the disadvantaged people in society then? Shifting of manufacturing bases today is a good example to show how the equilibrium in the free market works.

Çok uluslu şirketlerin küresel ölçekteki üretim şekillerine atıfta bulunmuşsun sanırım. Ucuz işgücü bulduğu yerde üretim yapanlardan söz etmişsin. Yani ekonomik ifadesiyle uzun vadeli yabancı sermayeyi ya da foreign direct investment'ı anlatmışsın.. Evet ucuz üretim yapıyor, ucuz iş gücü kullanıyor, gittigi ülkenin ödemeler dengesine uzun vadeli ve belki de kalıcı etkilerde de bulunuyor. Hatta ve hatta teknoloji de götürüyor. Ama gittiği ülkenin çevresini pek de dostça kullanmıyor. Tahrip ediyor zehirli atıklarla kirletiyor ve yarattığı olumlu etkilere karşın birtakım olumsuz dışsallıklar da yaratıyor. Ki doğrudan yatırımlar çoğunlukla az gelişmiş ülkeler arasında yapılmamaktadır. Çünkü sermaye gittiği yerde istikrarlı bir devlet, karmaşık olmayan bürokratik örüntüler ve sağlam bir enfrastrüktür istiyor. Bunları da kendi aralarında birbirlerine sunuyorlar bu ülkeler. Dolayısıyla bizim gibi yabancı ülkeler açısından ciddi bir doğrudan yabancı sermaye yatırımından bahsedemeyiz. Ülkemize gelen yabancı sermaye ise teknoloji getirmekten, ekonomik büyümeye katma değeri yüksek mallarla katkıda bulunmaktan çok tüketim malları satışıyla sınırlanmıştır. Üstelik oluşan karların, dividantların transferiyle de kendi vatandaşlarımızca yapılabilecek olan tüketim malları satışını yapmak suretiyle de bir sömürü mekanizması kurmaktadır. Yani al gülüm ver gülümlü bir ilişki olmaktan çok al gülüm üzerine kurulmuş bir ilişki düzeyi bu. Ayrıca olaya istihdam açısından bakarsak da durum pek iç açıcı degil. Çünkü bunlar hem yerleştikleri ülkelerde ucuza işçi çalıştırmakta hem de bir takım sosyal güvenceleri de çalışanlarına sağlamamaktadır. Durum dışardan göründügü gibi degil.

For instance, to produce shoes may not be profitable anymore, however if an entrepreneur produces shoes in an advantaged place in terms of costs, then he's to keep high profit margins and keep launching those low-profit making products into the market. Therefore an average consumer can not be damaged under such conditions provided there is a free market in the world.
The fact that the system is losing it's competitive nature day-by-day makes no sense for me. This is because, at any rate, there will still remain an extent to which capitalists have to price their products: that is the flexibility of demand.

Tipik serbest piyasacı yaklaşımlar.. Eşitsiz ve asimetrik ilişki düzeyinden aslında her iki tarafında kazançlı çıktığı şeklindeki meşhur yutturmaca.. Talep esnekliği eğer varsa bu doğrudur. Peki talep esnekliğinin çok düşük olduğu, sıfıra yakıın esneklik değerlerinde kapitalist fiyatı indirmeye yanaşacak mı? Buna hayır denilmeli çünkü flexibility yok.. İstedign fiyatı koy hiç şaşmaz.. Tüketici tüketmek zorunluluguyla karşı karşıyadır. Üreticiye ya da Ugur'un tabiriyle kapitaliste yansıma riski sıfır düzeyine yakındır. Şimdi bunu anlarsak hükümetin neden sürekli sigaranın vergisini, akaryakıtın vergisini, iletişimin vergisini artırdıgını da anlarız. Bunların esnekliği yok gibi bişey de ondan. Devlet sıfıra yakın riskle koyduğu vergiyi toplayabilmektedir. Neden? Çünkü bu malların talep esnekliği düşüktür.
...
Imagine all units in the economy produce as much as they can rather than on an rationally optimal level. That would be great of course. At this level of machinery and capacity of production, we don't have to work for hours.

Ekonomide optimalite kavramını pareto çok kullanır..Winfredo Pareto.. Kaynak dağılımında optimalite, kaynak kullanımında optimalite.. Kendi kaynaklarını doğru dürüst harekete geçiremeyen bizim gibi az gelişmiş ülkeler için optimalite söz konusu olamaz.. Bir takım yapısal sıkıntılarımız vardır.. İhracatın ithalata bağımlılığı gibi.. Üretimdeki kapasite kullanım oranlarımız bile o kadar düşük seviyelerdedir ki.. Optimalite bizim için ham bir hayal olarak kalmaya devam edecektir. Ne zaman ki tüm kaynakların kullanımı yükselir, istihdam ciddi bir aşama kaydeder işte o zaman optimaliteden bahsederiz.

The example of the USSR has already proved that we could only work for a few hours to live our life. I'm not against this ideal of course- no one would be either. On the other hand we should draw our lessons from history. Both in so-called socialist countries and mixed-economies, public sector had a visible efficieny problem.


All I want to say is that we have no right to usurp what others have in the name of public good. I know the instant answer for that: but they usurp the surplus-value. Yeah you're damn right! But this is the only way for development as I said before, people are reluctant to do better without an individual reward.

Haklısın bizim kimsenin sahip olduklarını alma hakkımız yok. Özellikle kamusal mal adı altında.. Diyorsun ki insanlar bireysel motivasyonları olmadan daha iyisini yapmak konusunda gönülsüzdürler.. Tabiki haklısın.. Buna karar verecek olan devlettir. Bazı mal türleri vardır ki bunlar saf kamu malıdır. Mesela, otoyollar, mesela adalet hizmeti, emniyet ve asayiş hizmeti.. bunlar saf kamusal mallardır. Bunları devlet kişilerden gelirlerine göre vergi alarak finanse eder. Ama bazı mal türleri ise yarı kamusaldır. O zaman bu hizmetlerden yararlananlardan belirli bir düzeye kadar hizmetin finansmanıına katkıda bulunmaları beklenir. İnsanların ortak yaşamalarından doğan ihtiyaçları tabi ki saf kamusal mallardır. Bunlar da elbette tüm vatandaşların gelirlerinden belirli bir oranında vergi alınmasıyla finanse edilecektir. Demek ki bu durumda usurp yapabiliriz.

I'm not happy to say that but let's face the the fact!
What if I become happy when I see the smile of a destitude man? That's also a kind of individual reward. The motivation behind doing better job is individual anyway!

Buna sen inanıyor musun sevgili Uğur.. Yani fakir fukaranın yüzünün güldügünü gördügün zaman mutlu olmak. E zaten zenginlerin büyük bir kısmı ki bunların içinde spekülator George Soros da var, kurdukları vakıflarla fakirlere iyilik yapıyorlar.. Onların yüzlerini güldürüyorlar güldürmesine de geçici bir süreliğine.. soğuk olduğu şüphe götürmez, iğreti gülüşler yaratıyorlar çünkü.. Sus payı verdiğini söylemek ileri gitmek olsa da böyle de ifade bulabilir bu durum.. Onlarn fakirliklerine karşı kendi acımasızca zenginliklerinin kendisini tatmin etme, vicdan azabından kurtulma çabası gibi de düşünmek mümkün.. Çünkü sistemin yarattığı asimetriye karşı kalıcı bir çözüm getiremiyorlar.. Sosyalizm bu noktada kökten ve kalıcı çözüm getirmek istediği için bu tür anlayışlardan ayrılıyor..

Then we should better place our focus on "what can make people selling their Ferrari's to get changed" or "Why people want more power and credit? Aren't they given credit as a human being?" rather than a proletarian revolution (I don't believe there remains proletariat anymore but it's a long debate itself). My second question may give an answer to the very familiar one: "Why Jewish people are rich?". It's me and you who makes some people outcast! Do not just complain about the system buddy! Coz we create and reproduce it evvvverrry day!! It's the reflection of what people already are. If you're reluctant to turn the unnecessary lights off when in your college or at your home, you should admit that this system has built itself on a right base- that is the complacency of average person.

Emeğiyle geçinen herkes proleteryadır aslında Ugur.. Kelimenin en katı anlamıyla.. Kapitalist sermayeden sermaye kazanan, paradan para kazanan adamdır.. Oysa proleterin beyin ve/veya kol gücü vardır sadece.. Dolayısıyla prolter halen vardır teorik jargona uygun konuşursak.. Çünkü kapitalistin anti tezidir.. Yahudiler neden zengin? Dünyanın ilk bankacıları yahudilerdir.. Hatta İngiltere'de Rochild'ler vardır. Bunlar bankanın olmadıgı zamanlarda kralların savaş harcamalarını da finanse ederlerdi. Ciddi birer sermayedardırlar, iş disiplini had safhadadır ve savunma mekanizması olarak da hep birlikte hareket ederler.. Birbirlerinin zararlarını finanse ederler.. Birbirlerine düşük faizli kredi verirler.. Kimi seküler, kimi en katı anlamda kabalacı olsa da yahudilik kimligi etrafında birleşirler bunlar.. Mesela sionizmin fikir babası olan Theodor Herzl seküler bir adam olmasına ragmen Sionizm gibi bir idealin fikir babası olabilmiştir. Bu konunun daha farklı, tarihsel ve ayrıntılı açılımları var o nedenle kısa kesiyoruz.. Tek nedene baglayamıyoruz zaten.. Kimi nedenler sonuç aynı zamanda..

...
You still believe that proletariat is the only progressive challenge to the capitalist system? I'll just let you remember 1968 then. Who sparked the 68 movement and brought Paris to the brink of revolution was students. We do not have the right to put the burden of a historical breakthrough to the shoulders of some stupid and ignorant sweatshop-men. Not really interested
in the discussion of whether any personnel not having a direct participation in the production process is proletariat or not, coz the new face of capitalism makes such debates senseless as vertical social mobility is just a matter of effort today (of course this is valid for some income groups).

Öğrenci hareketlerinden bahsediyorsun evet.. 68 öğrenci hareketleri.. Fransa'da çok etkili olmuştu bu hareketler.. Tarihsel bir büyük olayı bu adamların sırtına bindiremeyiz diyorsun.. Ben de diyorum ki peki Hristiyanlık dilencilerin, miskinlerin ve düşkünlerin, mahkumların çabalarıyla oluşmadı mı? Hristiyanlık bir büyük tarihsel olgu değil midir? evet.. Ayrıca gençler, öğrenciler gençlik enerjileri ve daha az korkak olmaları nedeniyle tarihsel itilimin pekala anahtarı olabilirler.. Bunların proleter olması üretim sürecine katılıp katılmamaları da önemli değil.. Sınıf bilincine sahip olmaları yeter sebep olamaz mı? Geldikleri toplumsal tabaka bilinçlerini ve dolayısıyla harketlerini belirleyemez mi? Belirler.. Kapitalizmin yeni yüzü buna imkan vermiyor diyorsun ama yüzyıl önce de böyle denilmişti.. Ama sistem kendi içinde bir tıkanma yaşadı.. "Bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler" yaklaşımı tavsamadı mı? Süreç sonrasında ekonomiye müdahale ile belirli bir rehabilitasyona girdi.. Bugün veya yarın olmayacagını kim garanti edebilir.. Bence bunun olup olmaması tarihsel anlamda sonraki süreci belirleyecek.. Bu kutuplaşma düzeyinin tolere edilip edilememesine bağlı.. Çünkü kutuplaşma giderek derinleşmektedir..

...
You still uphold the so-called "scientific socialism" as the only truth and dismiss any change coming from the change of capitalists as "utopian socialism"? I find the latter as being the scientific one. I just turn the model of Marx upside down -by no means I find his model irrevelant. I think that there is a psychological base and an economical superstructure.
There are two elements in that psychological base:
1-Social instinct
2-Sex drives

Esasında bilimsel sosyalizm de teorik bir çalışma başlı başına.. Pratiklik ayağı kırık olan ama zihinsel bir jimnastik bu.. Tarihsel materyalizme dayanan bilimsel sosyalizm.. Üniversitedeyken her yeri süslerdi bu bilimsel sosyalizm saçmalıkları.. Kirlli sakallı, pasaklı ve idealist gençlerin durmadan dillerine pelesenk ettikleri ve yemekhanedeki sodexo firmasını protesto ettikleri o meşhu sloganlar aklıma geldi.. Evet bilimsel sosyalizm de içi boş bişey..

I don't wanna write a long and boring article at all. So I don't need to elaborate this model in details as it's not so unique at all. You can clearly find the impact of Frankfurt School on this model. However I would love to share my optimistic feelings for a better tomorrow (Now you'll understand why I don't find Marx's model irrevelant.).

Frankfurt okulu.. Eleştirel kuram.. Modernizmin ve iyimserliginin çöktügünü ayan beyan ortaya koydular bunlar.. Ama hepsi de marksistti bu adamların.. Onlar sistemin artık çöktügünü ve rehabilite edilmesi gerektigini ortaya koydular.. İyi niyetleri irrasyonaliteye açılan bir kapı olarak görüldü.. Oysa onlar tarihi yapı soküm (deconstruction) metoduyla okuyup, ilkeleri de bu metodla eleştirerek hale yola sokmayı düşünmüşlerdi.. Bugünler de tek temsilcileri Jurgen Habermas'tır bu ekibin.. O da rasyonel topluma doğru kitabında anlattıgı gibi rasyonalite için yeni bir metodolojinin benimsenmesinden dem vurmaktadır...

Power (in the meaning that Foucault employs) had imposed restrictions and regulations on sex life till the emergence of social classes.

Foucault'un iktidar okumalarında iktidar somut bir şeye işaret etmez.. İktidar her yerdedir.. İktidar hapisanededir.. İktidar bilgidedir.. İktidar bilimdedir.. İktidar okuldadır ve hatta iş yerlerindedir.. İktidar heryerdedir.. Yukarda bahse konu olan cümleler sanırım 'Cinselligin Tarihi' kitabına işaret ediyor ve iktidarın sadece bir vechesidir bu sex yaşamı üzerindeki iktidar.. Oysa sadece bununla da sınırlı değil.. Öte yandan tarihi böylesi iktidar odaklı bir indirgeme ile okumak da başlı başına problematik ama bir teorileştirme çabası olduğu için yine de hoşgörüyle karşılamak gerek..


Daha yazardım sevgili Ugur da sıkıldım ve parmaklarım ilerlemiyor daha çok.. Ama herşeye karşın ufuk açıcı ve farklı bir çok konuyu bir araya getiren ve multidisipliner bir essay bu.. O bakımdan çabalarını takdirle karşılıyorum

[ugurokus]

Öncelikle emek verdiğin için teşekkür ederim Strategoss. Öne sürdüğün fikirlerin kabaca bir listesini çıkarmaya çalıştım.
Sanırım şu serbest piyasa tartışmasıyla girmek doğru olacak çünkü çok önemli bir bölümü kapsıyor.
1) Keynesyen model ya da sosyal devlet bir sermaye birikim rejiminden başka birşey ifade etmiyor bana kalırsa. Ayrıca 1929, sermaye fazlasının ihraç edilebileceği bir dönem olmaması sebebiyle bir ölçüt olarak kullanılabilir mi orası tartışmalı bence. 1929 ulus-devlet çağının ortasına denk düşen bir dönem.
2) Topluma rağmen toplum için! Evet Joe Amca bunu çok güzel becerdi. O kolkhozlar olmasaydı pre-kapitalist bir toplum uzay teknolojisine o kadar kısa zamanda (hem de kapıda olan ikinci dünya savaşı ve dış dünyanın çevrelemesine rağmen) ulaşamazdı. Tabi herşeyi onca hayvanın telef olmasına gerek kalmadan ve de baskıcı yöntemlerle yapmak gerekmiyordu. ABD'de mesela devlet yönetimi özelleştirilmiş gibi bişey. İktidarı satın alan zaten en ileri sektörün temsilcileri oluyor ve onlar ekonomiyi en ileri sektörün gereklerine göre şekillendiriyorlar. Diyeceksin bizdeki DP örneği gibi çöken/çökmekte olan sınıflar gerici bir iktidarı başa geçiremez mi? Piyasa ekonomisinde köylü iktidara kolay kolay gelemez, büyük paralar gerektirir bu işler(SSCB'de köylüler de iktidara geliyordu madenci de iktidara geliyordu). ABD örneği ne yazık ki şahibeli bir seçimle petrol ve silahçıları iktidara geçirmiş durumda. Neticede silahçıların da petrolcülerin de bu güce ulaşmış olmalarının arka planında
piyasa dışı unsurlar var: biri SSCB biri araplar. Hiç kızmayalım piyasaya.
3) Sosyalizm insanlığın iyiye yönelik ideali iyi güzel de... Şimdi şu satırları yazmak için kullandığımız şu teknoloji için kime teşekkür etmemiz lazım gelir acaba?
4) Doğrudan yatırımların büyük bölümünün gelişmiş ülkeler arasında gerçekleştiği istatistiksel bir gerçek. Ancak bu yatırımlardan küçücük bir parçanın dahi transferinin azgelişmiş ülkelerin çehresini nasıl değiştirdiği su götürür bir gerçek değil bana kalırsa. Çevre kirliliği meselesinde haklısın. Acank sivil toplumu yasaklayan bir ulus-devlet yok sevgili Strategoss. Hassasiyetini bu platformlarda duyurabilirsin. Aynı hassasiyeti gelir dağılımı konusunda da gösterebilirsin yine aynı araçla. Mesela biz aramızda toplanalım bir derneğe kaynak aktaralım oradan köylere okul yaptıralım. Bunu yapmayıp "aman
zenginler para versin ben bişi yapmayacam" diyorsak bu ucuz bi servet düşmanlığı olur. Belki de herşeyi iyiler-kötüler dikotomisinde algılamamızdan kaynaklanan bir sorundur bu. Zira kapitalist kötü olanı temsil eder. Ve biz tıpkı çizgi filmlerde olduğu gibi bu kötülere karşı savaşırız. Nedense onunla savaşacağımız yerde yardıma muhtaç insana direk olarak gitmek hiç aklımıza gelmez. Acaba amacımız o yardıma muhtaç olan filan değil mi yoksa?
Zaten kimse de gönlünden bu yardıma koşmak istemiyorsa bu sistem doğrudur. Diyeceksin bu uzun vadede sistem için tehlikeler yaratmaz mı güvenlik vs açısından? Burada rasyonalite çalışır. Ben bir kapitalist olarak diğer kapitalistlerle bir araya gelirim ve derim: "güvenliğe 5 vereceğime şunlara 3 vereyim servetimi daha ucuza koruyayım".
5) Denge kuramına toz kondurmam :) Talep esnekliği düşük olan sektöre herkes girmek ister. Bu sektörlerde tam rekabet koşulları sağlanır. İlginçtir ki düşük talep esnekliğinin yatacabileceği olumsuz sonuçları göstermek için örnek olarak kullandığın kurum devlet.
6) Kastettiğim şey üretimin optimalitesiydi (MR=MC). Kafamdaki ütopyadan bahsetmek istemiştim orada. Yani sen ürettiğin malın tanesinden 100 lira kazandığın zaman üretim yapıyorsun. Halbu ki 10 liralık karla satarsan da gayet güzel yaşarsın. Rekabet koşullarında bunu yapamıyorsun. Oysa ki herkes 10 liralık karla üretsin üretebildiği kadar üretsin bu neden olmasın? İşte bu
soruyu sorunca daha psikanalitik bir çerçeveye inmek gerektiğini düşünüyorum. Yahudi örneği bu yüzden önemli. "Yahudiler ilk bankacılar" tamam da neden? Ben nedenlerin ardındaki nedenleri merak ediyorum. Bir kimseyi daha fazla kazanmaya iten sebep nedir? Bunları sorup cevabını kovalayınca hikayenin sarılmayla bitmesine anlam verebiliriz :D
7) Saf kamusal malların finansmanı konusunda usurp mü yapalım yoksa iktidarı satalım da patron bunları üstlensin mi? İkincisini neden daha uygun bulduğumu yukarıda bir yerde açıklamıştım. Lütfen demokrasi tartışmasına girmeyelim burada ööle bi şey sezinliyorum :) Hangi demokrasi? Demokrasi nedir? Kalkınma demokrasi çatışması vs vs uzun bi konu o...
8) Evet ben emeğimle geçinen bir banka personeli olayım (proleter). Birikimimle bir tane de dükkan açtım ve orada birini çalıştırıyorum. Şimdi ne oldum peki? Yani artık hiçbirşey düz siyah-beyaz değil. İşte ben diyalektik diye buna derim. Ama bu Marx'ın anladığı diyalektik değil.
Bugün "öğrenci" diye hiçbir sınıfsal kategoriye oturtamayacağın bir olgu var ayrıca. Diyeceksin eğitim emeğin yeniden üretim sürecidir, bu çerçevede öğrenci de proleterdir. E benim kafama şu soru takılır o zaman: "proleter proleteri sömürür mü?"
9) Hristiyanlık örneğini öne sürerek, sınıf mücadelesinin proleteryadan gelebileceğini ima etmişsin. Hristiyanlığın ortaya çıktığı dönem köleci üretim dönemi. Bugün bu kadar ciddi bir antagonizma olduğuna gerçekten inanıyor musun? Hayır inanmıyorsun. "O yöne doğru ilerliyoruz" diyorsun. Pala Nietzsche de şöyle buyuruyor:
"Umut kötülüklerin en kötüsüdür çünkü işkenceyi uzatır." : )
...
"Tanrı paşa bey ağa sultan, bizleri nasıl kurtarır. Bizleri kurtaracak olan kendi kollarımızdır..."
Ben de diyorum ki tarihi bu noktaya getiren, insanları mal ve para fetişizmine sürükleyen şey sevgisizliktir. Yani dünyayı nefretle dönüştürmeyi iddia edebilirsiniz. Ama dünya sevgiyle de dönüştürülebilir. Bu düşünce yapısının arkasına W. Reich'ı koyun, E.Fromm'u koyun, Mevlana'yı Yunus Emre'yi koyun... Netice itibariyle birikimin arka planında yatan nedenler, ekonomi-politik okumanın bir adım ötesindedir. İnsanların ürettiği, daha iyi için çabaladığı ve insanların bu üretimden faydalandığını gördüğü zaman mutlu olduğu bir kültürel ortama kavuştuğumuz zaman sosyalist toplum kurulmuş demektir. Nasıl ki feodalizmle kapitalizm arasında kesin bir çizgi yoksa, tarih bir süreklilik ise, sosyalizm de bir devrimle (en azından dar anlamıylabir devrimle) gerçekleşecek bir dönüşüm değildir.
Kapitalizmin beslendiği militarist kültür, hegemonik erkeklik ideolojisi, araba yoksa aşk yok mantığı bugün çözülüyor (ben böyle görüyorum). Hatta bu sürece ivme katan unsurlar sınıfsal değil kültürel nitelikler taşıyor (rock altkültürü mesela).
Netice itibariyle ben gelecek için umutluyum. Öpüşen iki genci gördüğüm zaman dünyanın büyük bir dönüşüm geçirdiğini hissediyorum. Bunlara cins cins bakan işçinin suratına baktığım zaman ise çöken bir sınıfa mensup mekanik bir varlığın bu dönüşümü anlamlandıramamasına tanık oluyorum.